|
 |
|
 |
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Wij
geven alle pups geboren bij Le Dogue du Tour de Force Japanse namen.
Dit hebben wij besloten omdat onze teven gevoed worden met rauwe
verse voeding. De relatie naar Japen is dan ook snel gelegd, immers
veel gerechten bestaan uit rauwe voeding, denk aan Sushi en Sashimi.
Ook zal het in de toekomst op de stamboom makkelijk te herkennen
zijn; leuk en functioneel staan bij ons voorop. Kumi Ko blijft bij ons en heeft haar eigen pagina onder "onze
honden"
Heel veel plezier met de verhalen van de trotse eigenaars van een
pup van onze kennel !
--Ingrid--
|
|
|
 |
|
|
Katashi Ko
"stevig"
le Dogue du Tour de Force
roepnaam
Butch |
|
|
|
|
|
|
|
Kei Ko
"vrolijk kind"
le Dogue du Tour de Force
roepnaam Lili |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Zo,hier dan
even een berichtje over het wel en wee van onze nieuwe aanwinst in
de familie.22 januari was het dan eindelijk zover we mochten Butch
ophalen. Toch wel ietwat zenuwachtig gingen we dus na Ingrid en
Richard gedag te hebben gezegt naar huis met ons nieuwe bolletje
wol. Butch was bij thuiskomst een beetje misselijk dus wij dachten
al die eet niet veel….maar dat is toch nog goed gekomen.
|
|
|
|
|
|
Nou,
wij hebben het geluk dat we
het tweede teefje (tevens het enige
over gebleven teefje) mochten
reserveren. Na onze eerste
Bordeauxdog Lola gingen we toch
weer voor een teefje. Na weken vol
spanning en ongewisse werden er
uiteindelijk 4 reuen en 2 teven
geboren. 1 Teefje blijft bij moeder
Chinook en wij kregen de andere:
Kei Ko "vrolijk kind", roepnaam:
Lili. Dolgelukkig
waren we en we
mochten ook nog vaak op zondag
komen kijken. Zo groeide we met
onze puppy mee.
Geweldige tijd om |
|
|
|
|
|
|
Ik vond het
superspannend om ervoor te gaan om VERSVOER te gaan geven en
was
daar de eerste dag op de gram na heel precies in. Naarmate de dagen voor-
bij vlogen zat het al helemaal in het systeem en vind ik het
heel leuk om die
maaltijden samen te stellen. Butch deed het vanaf
dag 1 ook heel goed hij zat
lekker de hele 1ste Zondag bij ons
lekker op een groot kleed op de grond voor de
openhaard voetbal te
kijken. Volgende dag gelijk wormenkuurtje Niet lekker. Er is
geen
moment geweest dat we dachten hij heeft het niet naar zijn zin had
en hij
paste direct in onze familie. De 1ste 3 nachten
heb ik bij hem beneden geslapen
waarvan alleen de 1ste
nacht hij uit de Bench is geweest om tegen me aan te
kruipen maar
dat is natuurlijk niet zo vreemd na weken bij mammie en broertjes
en
zusjes geweest te zijn. De 2 andere nachtjes heeft lekker hij in de
bench ge-
slapen. De 4e nacht dus alleen gelaten met de
babyfoon maar hij piepte 5 mi-
nuutjes en heeft verder de hele nacht
doorgeslapen om de volgende ochtend
heeeeeeel blij te zijn toen wij
tegelijk naar beneden kwamen. Ook de poepjes en
plasjes doet hij op
een enkel ongelukje na buiten. De tuin vond hij vanaf de 1ste
dag al heel leuk zeker toen er ook nog sneeuw kwam. Maar heel lang
buiten daar
was en is het veel te koud voor. Sneeuw was trouwens een
hele leuke ervaring hij
ging helemaal uit zijn dak en trok al
speurend met zijn neus over de vloer hele
sporen om daarna met een
heel besneeuwd gezichtje weer op te kijken of wij er
nog waren. Na
een poosje moesten we hem gewoon naar binnen tillen lekker
afdrogen
want te lang in -15 is toch wel heel koud. |
|
|
|
|
|
|
|
|
al
die kleine moppies zo mee te maken. Gastvrij ook om al die
nieuwe
baasjes zo te ontvangen met koek en sopie! Wij zijn diep onder de indruk
van
de manier waarop dit nestje is gekoesterd vanaf dag 1. De manier waarop er
d.m.v. dit nestje is gefokt is eigenlijk zoals het altijd zou moeten zijn,
maar bijna
niet meer voorkomt met rashonden. De liefde voor de honden, maar ook voor
het ras. Zorgvuldig zijn de ouders uitgezocht op gebreken als ED en HD.
Moeder
Chinook zat al op versvoer en de pups kregen als eerste maaltijd vast voer
ook
versvoer. Onze Lili zit ook op versvoer. Maar omdat wij er niet voor
kiezen om
grote stukken dood dier op de vloer te hebben, geven we Lili Darf. Darf is
compleet vers voer, maar dan al gemalen (met botten en al, en ook nog
alles
biologisch). |
|
|
|
|
|
|
Alleen
het tandenborsteleffekt is hierdoor
niet aanwezig natuurlijk. Maar Lili is dol op
kluiven op bullepezen o.i.d.Wat ons opvalt
aan deze pup in vergelijking met de vorige
(die kreeg brokken, triple A-kwaliteit): Lili is
veel beter in verhouding en haar ontwik
keling gaat veel sneller. Had Lola op een
gegeven moment slungelbenen, een te
kleine kop, een dikke buik.... Lili is steeds in
verhouding.
Is al een echte mini
bordeaudog! Altijd. Ook heeft Lili veel meer
energie dan Lola had. Dat vergt natuurlijk
wel meer opvoeding, maar daar kies je voor
als je kiest voor een bordeauxdog-pup!
Inmiddels hebben we Lili nu ruim 2 weken in
huis. Ze was na een goede week helemaal
zinlijk. Loopt heel hard naar de achterdeur als ze moet... En doet het dan
ook meteen. |
|
|
|
|
|
|
Eenmaal binnen
in de warmte gaat hij
zelf in zijn Bench en valt in een hele
diepe
slaap. Onze jongens doen het
ook heel goed houden zich heel goed
aan
de regel”nooit wakker maken en
niet de hard spelen”Soms moeten ze
de
bank opvluchten om zijn tandjes te
ontkomen want we hebben al aardig
wat onbedoelde krassen op het lijf
haha en stukke sokken en andere
kledingstukken. Buiten de tuin en ons
huis vind Butch het nog erg
spannend
om te lopen maar dat gaat steeds
beter. Zoals je merkt zijn
we gewoon
hopeloos verliefd op Butch en het is zo
fantastisch om te
zien hoe hij ons al |
|
|
|
|
|
|
|
|
Lili is al
goede maatjes met Pablo, het kleine hondje wat we gered
hebben uit
een dodingsstation in Spanje. Er wordt
veel gestoeid en Pablo moet natuurlijk
nu laten zien dat hij de baas
is. Was Lili bij binnenkomst net iets kleiner dan
Pablo,
inmiddels is ze groter. Pablo leert haar "zachtjes" te
spelen en niet te
hard te bijten. Want dan wordt ze,
vriendelijk maar resoluut, afgestraft. Vaak
zie ik dat ze Pablo ook steeds kusjes geeft en dolblij is als hij naast
haar loopt in
het grote, enge bos. Elke dag lopen we een
paar honderd meter in het bos en
dat vindt ze inmiddels
helemaal leuk. Was het eerst allemaal toch best eng, nu
vindt ze het prachtig. Net als het rondje door de straten.
De auto's vindt ze nog
steeds erg griezelig en ook de
mensen die van hun fiets afspringen en met
uitgestrekte
hand op Lili afstormen. Ze kruipt dan graag even tussen mijn
benen. Rustig aan, ze is nog zo jong! We
hebben
met onze vorige bordeauxdog
erg veel beenproblemen gehad.
Veel operaties ook en Lola had HD. Toch kwam
ze van een
erkende fokker en (wisten wij veel) had stamboom en alles.
Maar
toen we hen belden op advies van de chirurg, omdat Lola
een erfelijk probleem
aan haar kniën had, werden we
afgescheept en mochten we een andere hond
komen uitzoeken...! Het idee alleen al. Het was slechts een
informatie om te
stoppen met fokken met die bloedlijn. Maar
daar was niet over te praten. Wat
een verschil in kontakt
met wat we nu met Lili
hebben meegemaakt.
Als klap
op
de vuurpijl kregen we ook nog een prachtig boekwerk
mee met alle info over
Lili tot nu toe. Veel info over
alle facetten van de pup. Foto's, geboortetijd,
gewicht door
de weken heen, etensperikelen, do's en dont's en een dvd
met
daarop de geboorte! Wat een verschil! Daar wordt een
mens weer blij van!
Kortom, we zijn dolgelukkig met onze Lili. Een mooier, blijer, vrolijker hondje
ken ik niet. Een
hondje is makkelijk te krijgen; zelfs via Marktplaats. Maar
dat is
toch iets heel anders dan wat wij nu hier hebben
lopen. Onvoorstelbaar trots
op ons hondje! Heel dankbaar dat
wij haar mochten hebben!
Het wachten hierop is het helemaal waard geweest!
Lieve groeten van John en Letty
En een lik op je neus van Lili |
|
|
|
|
|
|
|
|
vrij snel als
zijn familie beschouwde en stapelgek op onze jongens zijn. Hij wordt
er zo blij van als zij uit school komen en wij denken zelfs al dat
hij een wekkertje
in zijn hoofd heeft wanneer zij uit school komen
want rond die tijd is hij wat
onrustig en kijkt continu naar de deur zooooo leuk. Na 1,5 week bij ons moesten
we naar de dierenarts voor
zijn enting het was heel leuk te horen dat de arts het
een prachtige
pup vond en hij niet zeurde over het “versvoer”.Het leukste vonden
we eigenlijk nog dat hij 10,4 kg woog en wij zien dat ook een
beetje als
compliment naar onszelf toe en een bevestiging dat Butch
het “versvoer “goed
accepteerd. Toen kwam natuurlijk de dag dat we
met de nekjes gingen oefenen…
.heeeeeel eng het is toch maar een hele
kluif in onze ogen maar na een paar
(waarschijnlijk teveel) klappen
met de hamer en goed vasthouden van het nekje
zodat hij goed kouwt
ging dit eigenlijk heel goed en keken we dus uit naar het
poepje van
de volgende dag……….maar ook hier weer onterrecht bezorgt geweest
want het poepje kwam er net als andere dagen goed uit. Daar ik de
mixjes nu nog
even op wil maken krijgt hij 2 nekjes per dag doe ik
de groente / vlees / orgaan / vitamine mix in de ochtend en voor de
rest verdeel ik het nog over 2 keer dus 3
maaltijden per dag en dat
gaat goed. Krijgt hij natuurlijk nog zijn fruitje yoghurtje
en ander
extra’s maar wij kunnen wel zeggen dat “versvoer”sneller dan gedacht
in
ons systeem zit en dat de band met je hond voor ons idee ook
sterker wordt
doordat het meer een persoonlijke benadering is
doordat je er toch meer mee
bezig bent het eten samen te stellen
terwijl Butch al zittend begint de piepen of het iets sneller kan haha je geeft de nekjes uit de hand het fruit ook en Dat is toch
heel iets anders dan gewoon een paar brokken in de bak te kwakken.
Voor de rest
stuur ik een paar foto’s mee die wij sprekend vinden
zonder hem als model neer
te zetten. Jullie zullen verder nog genoeg
zien en horen van ons zoals je in de
vorige mails al hebt gelezen
maar voor dit stukje had ik een soort dagboekje
bijgehouden om niets
te vergeten.
Groetjes en een knuffel van Butch
Peter,Yvonne,Youri en Job |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Kuma Ko
"beer"
le Dogue du Tour de Force
roepnaam Kuma
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Hallo iedereen,
Een hond ja dat wilde ik al
ongeveer 6 jaar, 6 jaar ben ik op
zoek
geweest, en kwam telkens
terug op de boxer leuk dacht ik niet
verder
kijkend naar mijzelf, maar
naar het ras. Lekker druk speels en
impulsief kan geen kwaad, immers
ik ben zelf ook impulsief en dacht
dat gaat goed samen, maar niets is
minder waar. Ik ken Richard
en
Ingrid al een tijdje via het werk. Ik
hoorde dat ze over een tijd
pups
zouden krijgen dus ik vertelde dat ik
al 6 jaar op zoek was en
dat ik wel
een boxer zou willen. Heb je wel
eens een Bordeaux dog
gezien
misschien past dat beter, ze |
|
|
|
|
|
|
|
Het begon
met een mail. Nadat we onze bordeaux dog 21-7-2011 na 11
jaar
moesten laten inslapen, was er een groot gemis. We hielden de site van
LE DOGUE DU TOUR DE FORCE al een tijdje in de gaten, omdat we al wisten
dat
wanneer onze hond kwam te overlijden er weer een andere bordeaux dog zou
komen. Deze site sprak ons het meeste aan en hadden wij het beste gevoel
bij.
De foto’s van Chinook, hoe zij op groeide, wat een mooie hond. Toen wij
hoorde
dat er met Chinook gefokt ging worden, waren we het allemaal eens om in te
schrijven op een pup van Chinook. Zo gezegd zo gedaan. Een dag later
kregen wij
bericht terug dat we derde op de lijst kwamen voor een teefje. Ook werden
we
vanaf dat moment op de hoogte gehouden van alle ontwikkelingen omtrent
Chinook. Tijdens het kennis maken, voordat de pups geboren moesten worden,
kregen wij de vraag of wij een reutje zouden willen als er te weinig
teefjes waren.
Suzanne moest daar even over na denken maar de rest wist het al volmondig
JA. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Na overleg was Suzanne ook
om. Als er niet genoeg teefjes zijn dan maar een reu, want
een ding was duidelijk als wij een bordeaux dog willen, dan
een van Chinook. Een week later werden de pups geboren.
Ingrid belde ons dat er twee teefjes waren geboren en of we
echt dan een reu wilden. Natuurlijk wilde we dat. Een paar
weken later mochten we voor het eerst op kraamvisite komen.
Alle nieuwe eigenaren waren aanwezig. Iedereen had al een
naam bedacht voor zijn/haar hond. Zo bleven wij elke zondag
naar Chinook gaan om met alle pups te knuffelen. Toen de
pups 6 weken waren, kozen de eigenaren hun pup. De groene
pup bleef over, dat is dus Dico. Hier waren wij heel blij
mee omdat als |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
zijn rustig van
karakter aanhankelijk lief en volgen beter. Oké dacht ik,
even
gaan kijken dan weet ik wat voor hond het is, nou ik kan je vertellen echt
super
vet.
Ik moest ook op de wachtlijst, man wat duurt dat lang, ondertussen
vertellen tegen
m’n vader moeder en broers, ja iedereen vond
het leuk, niet
wetende wat voor een hond het was hahahaha. En
ja hoor, daar kwam het…
nou nou zou je dat wel doen dan, ze zijn wel
groot en is hij niet agressief Nee
hoor zei ik, pap ga foto’s kijken op internet en
hij vroeg, is
zo een hond niet
slecht voor je imago. Man in een rolstoel en zo een
agressieve hond kan nooit
goed zijn, zo word iedereen nog bang voor
je........
klik
hier! om het verhaal verder te lezen... |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
wij hadden mogen kiezen
dan was dit ook onze eerste keuze. Helemaal perfect
dus. Na 8 weken mochten wij Dico mee naar huis nemen.De
reis naar huis heeft
Dico hele weg naar buiten gekeken, wat een grote wereld. De eerste nacht
is hij
heel goed door gekomen. ’S zondags kwamen mijn ouders en mijn broer met
zijn
vriendin onze nieuwe gezinslid bewonderen. Een week later was mijn broer
jarig
en Dico mocht ook komen. Het eerste wat Dico deed toen hij daar binnen
kwam
was een flinke keutel neerleggen midden in de woonkamer. Hij vermaakte
zich
prima in de drukte. Na af en toe wat ongelukjes doet hij de meeste
ontlastingen
buiten. Ook hebben wij Dico meegenomen naar het voetballen. Veel mensen,
lekker druk, genoeg aandacht, en Dico vindt het allemaal
goed. Het is nu al ieders vriendje. Wij hebben er voor
gekozen om Dico versvoer te geven. Wanneer we
uitleggen wat dat inhoud trekken sommige mensen hun neus op, de andere
vinden
het interessant. Wat het meest belangrijk is, is dat Dico het allemaal
lekker vindt
en dat zijn voerbak in een keer leeg gaat en dat het een stuk gezonder is
dan
brokken. 8 februari kregen wij via de post een dvd toe gestuurd, een met
foto’s en
de andere met film waaronder andere de geboorte van onze Dico opstaat,
heel
bijzonder. 12 februari vierde wij onze verjaardagen en hebben deze film
opgezet
waarbij ik alleen nog maar aaaaaaaaaach heb gehoord. Dico is nu bijna 12
weken
oud en de eenden nekjes hoeven we niet meer te pletten, ook heeft hij zijn
eerste
sardientje op. Hij geniet van al het eten. Wijzelf vinden het ook heel
leuk. Onder het motto, je besteed ook aandacht aan je eigen
eten, waarom dan niet aan dat
van je hond. Het is altijd leuk als iedereen van je eten geniet dus ook je
hond.
Aankomende week krijgt Dico de cocktailprik en dan kunnen we Dico nog veel
meer
nieuwe plekjes laten zien waar hij ook heel veel vriendjes kan maken. Wij
zijn
allemaal heel gelukkig met Dico en willen via deze weg nogmaals Ingrid en
Richard
bedanken voor alle adviezen en hun goede zorgen en we kijken uit naar een
nieuw
samenzijn met de gegroeide pups.
Groetjes,
Gerben, Suzanne, Melissa en Renzo |
|
|
|
|
|
|
|
Een berichtje over
Dozer.
Na ongeveer een 8 maanden
contact met Ingrid en Richard
was het dan zover, er kwam een
nestje van Chinook! Wij waren
hier heel blij mee omdat wij heel
graag een bordeauxdog als maatje
erbij wilde hebben. Vooral een
bordeauxdog die de eerste weken
met veel aandacht en liefde werd
opgevoed in huis. Bij le dogue du
tour de force hadden wij daar alle
vertrouwen in. Dit lag dit aan het
leuke contact en de verzorgdheid
waarmee de site werd
bijgehouden. Je kon goed zien dat
ze hier tijd en energie in steken. Toen waren de pups geboren!
6 in
totaal, 4 reutjes en 2 teefjes. Wij wilde graag een reutje. |
|
|
|
|
|
|
|
Dat kwam
dus mooi uit ;-). Na 4 weken mochten we komen kijken naar
de
kleine rakkers. Wat was dat grappig, net grote cavia’s of zoiets. Lekker
mollig
en klein. Vanaf de vierde week mochten we wekelijks op bezoek komen om de
pups te bekijken. Dit vonden we fantastisch!
Je ziet
de pups echt met de week
sprongen maken. Tot ze om je heen huppelen met hun nog onderontwikkelde
motoriek, echt grappig om het zo een keer mee te maken. Uiteindelijk kwam
het moment waarop we moesten kiezen. Dit was niet makkelijk vanwege het
feit dat het allemaal schitterende pups zijn. Wij kozen voor Dozer, tot
dat
moment ook wel de blauw-rode genoemd, en zijn daar ontzettend blij mee. De
reis naar huis was een beetje onwennig voor onze, op dat moment, nog
kleine
Dozer. Een beetje rillend zat hij op schoot en hield hij met 1 poot
contact met
onze handen. Waar wij onze hand legden, legde hij zijn poot. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Eenmaal thuis aangekomen was
het even wennen voor hem. Het ravotten met z’n broertjes en
zusjes was er niet meer bij. De eerste dagen had hij hier
best last van en at ook wat minder dan verwacht. Dit haalde
hij de dagen erna even in en hij begon vanaf dat punt stevig
te groeien. Hij hield ons 1 volledige nacht uit onze slaap
en 1 nachtdeel hierna hebben wij geen last meer gehad van
slapeloosheid en we waren supertrots dat hij zich zo groot
hield. Zindelijk was hij praktisch al toen we hem mee naar
huis namen. Als hij een plasje moet doen gaat hij voor de
deur zitten stampvoeten en kijkt hij alsof hij zeggen wilt:
Schiet nou toch op baasje!! Heel goed van hem. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Na een
paar uur in zijn nieuwe huis te zijn, kwam hij zijn nieuwe
vriend tegen:
onze kat Bikkel. Zijn aandacht ging volledig uit naar Bikkel. Deze was op
zijn beurt
iets minder van die aandacht gecharmeerd. Dit is tot op de dag van vandaag
het
geval, al gaat het wel al steeds beter, toch krijgt Dozer nog iedere dag
een paar
boksen op zijn neus. Dit maakt hem weinig uit, want hij gaat rustig door
met
‘spelen met de kat’. Dozer is een hele leuke, lieve en eigenwijze pup die
regelmatig de krokodil uithangt en flink op onze handen knaagt. Hij loopt
lekker op
z’n eigen tempo mee met ons als we hem uitlaten en reageert op alles wat
beweegt. Als hij na het wandelen wil slapen doet hij dit het liefst bij
ons in de
buurt of, als we op de grond zitten, op ons….We zouden wel tientallen
verhalen
kunnen vertellen over het plezier dat we met hem hebben gehad maar dit is
nu al
te veel om op te noemen. De voeding die we Dozer geven is verse voeding
zoals
ook beschreven staat op de site van le dogue du tour de force. Dit
was even
wennen maar wij kunnen onszelf helemaal vinden in de filosofie en doen ons
best
hem zo gevarieerd mogelijk te voeden. Vooral het begin is grappig wanneer
hij
net eendennekken gaat eten uit de hand. Hij bleef er op
knagen en gaf niet op tot
hij hem op had. Inmiddels krijgt hij heel wat meer nekken en vleugels. Hij
vindt
het heerlijk.
Wij gaan een hele leuke tijd tegemoet met onze super bordeauxdog!
Groetjes
Sander & Debbie
Poot en lik van Dozer
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
