| |
|
Demodex mijten (DEMODICOSE) worden beschouwd als min of meer normale
bewoners van de gezonde huid, die in zeer kleine aantallen aanwezig zijn
in de talgklieren en de
haarfollikels. Demodex mijten zijn gastheer specifiek: m.a.w. de Demodex
mijt van de hond komt niet voor bij andere diersoorten. Bij het ontstaan
speelt de erfelijke aanleg mede een rol. Met name Shar Pei´s en Doberman
Pinchers zijn gepredisponeerd voor de aandoening. (ook bij de Bordeaux
Dog komt dit in voor) In het algemeen komt de aandoening vaker voor bij
gladharige honden. Lijders en dieren die lijders hebben voortgebracht
zouden moeten worden uitgesloten voor de fokkerij.
Er bestaat geen geslachtspredispositie; de aandoening kan voorkomen op
elke leeftijd, maar in het merendeel der gevallen treden eerste
verschijnselen op onder de leeftijd van 1 1/2 jaar. Gesteld wordt, dat
contactbesmetting tussen het moederdier en de pups met name optreedt
gedurende de eerste drie dagen postparum. Alhoewel contactbesmetting
hierna als zeer ongebruikelijk moet worden beschouwd, komt het
incidenteel wel voor (zelfs tussen volwassen dieren).
Klinische Aspecten
Bij de gelokaliseerde vorm treden goed omschreven kale plekken op met
roodheid en soms schilfering. De veranderingen aan de huid worden voor
al gezien aan de kop, rond de snuit en aan de poten. Er is meestal geen
jeuk. Bij de gegeneraliseerde vorm worden de huidveranderingen gezien
over een groot del van het lichaam en hebben ze vaak het aspect van een
chronische dermatitis met huidverdikking, korstvorming, schilfering en
pigmentatie. Bij de gegeneraliseerde vorm treedt jeuk vaak op de
voorgrond. Naast de voornoemde veranderingen, zien we frequent een
zogenaamde diepe pyodermie (bacteriële infectie).
Diagnostiek
Een definitieve bevestiging over het bestaan van demodicose wordt
verkregen via microscopisch onderzoek van diepe huidafkrabsels.
Behandeling en Prognose
In het merendeel der gevallen zal bij de hond bij de gelokaliseerde vorm
een spontaan herstel optreden op de leeftijd van 9 maanden tot 1 jaar.
Een goede klinische follow-up is gewenst. Dit laat onverlet dat ook de
gelokaliseerde vorm behandeling behoeft. De prognose voor de
gegeneraliseerde vorm, is matig en mede afhankelijk van de leeftijd
waarop de eerste verschijnselen zijn waargenomen, de uitgebreidheid van
de dermatitis, het optreden van een pyodermie, de aanwezigheid van een
zeer floride mijten populatie (veel mijten, veel jonge stadia, veel
eieren en een hoge levend/dood mijten ratio) en de intensiteit waarmee
de behandeling wordt uitgevoerd. Onder optimale omstandigheden zal circa
75% van de dieren genezen zijn.
Bij gegeneraliseerde demodicose moet de gehele hond worden geschoren en
moet de hond, ter bestrijding van de seborroe (afwijkende talgproduktie),
1x per week gewassen worden met een anti-seborroe shampoo b.v. 2 1/2%
benzolperoxide of providone-jodium bevattende. De pyodermie moet worden
bestreden met antibiotica gedurende minstens 4 weken.
Het enige officieel toegelaten middel dat momenteel bij de hond kan
worden aangewend is amitraz (Ectodex), een monomanie oxidase remmer dat
volgens de bijsluiter in een gebruiksconcentratie van 0.05% gedurende
minimaal 3 weken eenmaal per 5 dagen krachtig dient te worden
ingewreven, zodat per keer de hele hond behandeld wordt. Door middel van
microscopisch onderzoek van meerdere diepe huidafkrabsels wordt het
effect van de behandeling gecontroleerd. Na het laatste negatieve
afkrabsel wordt nog 2 weken door behandeld. Chihauhua´s honden met een
hypoerthermie, drachtige of lacterende teven en pups jonger dan 3
maanden dienen niet met Ectodex te worden behandeld. Als bijwerking
wordt soms een lichte sedatie van voorbijgaande aarde gemeld, en
erytheem gepaard gaande met jeuk. Bij het gebruik dienen de volgende
voorzorgsmaatregelen in acht genomen te worden: Waterdichte handschoenen
dragen, en contact met de huid en ogen voorkomen. Behandelen in een goed
geventileerde ruimte en niet roken, drinken of eten tijdens de
behandeling. Voorkom huidcontact met de hond totdat deze droog is en
houd de stof buiten het bereik van kinderen. Ter vermijding van
irritatie van de oogslijmvliezen kan voorafgaand aan de behandeling
vitamine A zalf op de ogen worden aangebracht. Ivermectine in
injectievorm (Ivomec) is niet werkzaam bij demodicose.
Operatie in het ellebooggewricht.
4. Arthroscopische
behandelingen.
5. Fysiotherapie, hydrotherapie
Afhankelijk van
lokalisatie, leeftijd, ernst van de klachten, gebruik van de hond etc.
kun je een gerichte keuze maken uit een of meer van de bovenstaande
therapieën.
In zijn
algemeenheid kun je stellen dat indien er losse fragmenten zijn in het
gewricht een arthroscopische of chirurgische behandeling in het gewricht
op zijn plaats is. Wat betreft de schouder en elleboog is dit goed
mogelijk via een kijkoperatie, de knie en hak zijn aanmerkelijk lastiger
via arthroscopie te benaderen.
In veel gevallen
worden de overige mogelijkheden hiermee gecombineerd om tot een optimaal
resultaat te komen.
Wat betreft de
prognose, dit is het volledig herstel op langere termijn, is er een
volgorde aan te brengen in gewrichten. De beste prognose heeft de ocd in
de schouder, direkt gevolgd door de elleboog. De OCD in de knie en hak
hebben in het algemeen een veel gematigder prognose voor volledig
herstel op termijn.
bordeauxdog_bordeaux_dog_kennel_fokker
bordeauxdog_kennel_fokker_nederland |
|
